رتروویروسها

ویریون مارپیچی، داری پوشش، 80- 100 nm  قطر دارند.پرتو افکنی سطح گلیکوپروتئین حدود 8 nm طول دارد. هسته داخلی نوکلئوکپسید ویروس، دارای کپسید شده است. نوکلئوکپسید ظاهرا" مارپیچی (nucleoid) برای اعضای جنس Betaretrovirus گریز از مرکز است، برای اعضای جنسAlpharetrovirus، Gammaretrovirus، Deltaretrovirus و Spumavirus متحد المرکز و برای اعضای جنس Lentivirus میله ای یا مخروطی شکل کوتاه شده می باشد.

سنس مثبت،ssRNA، اندازه هر مونومر 7 تا11 kb می باشد. RNA حدود 2% وزن خشک ویریون را تشکیل می دهد. ویژگی ژنوم ویروس اعضای زیر خانواده Spumaretrovirinae dsDNA است، رونوشت برداری معکوس یک مرحله دیر در سیکل زندگی ویروس است.

ویریون ها دو کپی از ژنوم حمل می کنند. ویروس های آلوده کننده  4 ژن اصلی کد کننده­ی پروتئین های ویریون در گروه: 5'-gag-pro-pol-env-3' دارند.  تعدادی از رتروویروس ها شامل ژن هایی اند که پروتئین های غیر ساختاری کد می کنند که برای تنظیم بیان ژن و تکثیر ویروس مهم هستند. توالی های بدست آمده از سلول حمل کننده دیگر در بیماری زایی مهم هستند.

ورود به سلول میزبان به وسیله تعامل بین گلیکوپروتئین یک ویریون و گیرنده های خاصی در سطح سلول میزبان واقع می شود که منجر به امتزاج پاکت ویروس با غشای پلاسمایی یا به طور مستقیم یا در ادامه اندوسیتوز می شود. گیرنده های روی سطح سلول پروتئین ها هستند. ویروس نقص ایمنی انسان (HIV) هم پروتئین CD4 که یک مولکول شبیه ایمنوگلوبین با یک ناحیه ی انتقال غشایی منفرد است و هم به یک گیرنده chemokine (CCR5 or CXCR4) که  هفت برابر پوشش غشا به امتزاج غشایی نیاز دارد.

/ 0 نظر / 21 بازدید